(Arapça: عمار بن ياسر;‎ doğum: 570, Mekke - ölüm: 657, Sıffin), en tanınmış sahabelerden biridir ve ailesi ile birlikte ilk 13 Müslüman arasındadır. Şii Müslümanlara göre, Ali bin Ebu Talib'i destekleyen (Ali Şiası) Dört Sadık Sahabi'den biridir. İslam'ın ilk şehitlerinden olan annesi ve babası gibi bazı ilk Müslümanlara uygulanan işkencelerden sağ çıkan tek kişidir. Ertesi sene İslam peygamberi Muhammed ile birlikte Mekke'den Medine'ye hicret etmiştir. Hadise göre, kendisini öldürenleri cennete davet edecek olmasına rağmen, kendisini öldüren grup Ammar bin Yasir'i cehenneme çağıracaktır. Muaviye güçleri tarafından Sıffin'de (günümüzde Suriye'nin Rakka şehri) 657 yılında öldürüldü. İlk camiyi inşa etmiştir.

İslam öncesi Hayatı
Ammar, İslam peygamberi Muhammed gibi 'Fil' yılında (570) doğmuştur. Ammar, İslam'dan önce de Hz Muhammedin arkadaşıydı. Hatice el-Kübra ile evlenmesine vesile olanlardandır. Beni Adiyy kabilesinin kölelerindendi.

Müslümanlığı Kabul Etmesi
Annesi, İslam'ı kabul eden yedinci kişi olan Sümeyye bint Hayat (Muhammed Hamidullah'a göre Türk kökenli babası ise Yasir bin Emir idi. Ammar bin Yasir'in annesi ve babası, Muhammed'in akrabaları ve yakın dostları dışında İslam'ı kabul eden ilk kişilerdi. Hicret'ten (622) önceki son yıl içinde, Mekke paganları onlara işkence yapıp onları çarmıha gerdirerek öldürmüşlerdir. Böylece Ammar'ın annesi ve babası, İslam'ın verdiği ilk şehitlerdi.

İşkence Görmesi
Mekkeli paganlardan Amr bin Hişam (Ebu Cehil), Peygamber Hz Muhammedin dostlarına işkence uygulardı. Ammar'ın ailesi en çok işkence görenlerdi. Ammar ve Bilal, Ammar'ın annesi ve babasının kaderini neredeyse paylaşacaklardı ancak Hamza paganların Ammar'ı ve birçok Müslümanı çölde sakladıkları yeri bulmuş ve onları kurtarmak için imdatlarına yetişmiştir.